Fontanna piekarza
Bäckerbrunnen był pierwotnie zbiegiem wody z czterech płytkich źródeł termalnych w sąsiedniej Goldgasse; w średniowieczu piekarze czerpali stąd wodę do niektórych rodzajów ciasta chlebowego. Później woda do kąpieli i do kuracji pitnych była tu napełniana w beczkach i rozprowadzana przez wozaków. Nowy budynek przy Grabenstraße pochodzi z 1906 r. W latach 30. XX w. studnia piekarska została podłączona do rurociągu wody termalnej, który dostarczał wodę do różnych punktów poboru (w tym do kolumnady studni). Ten rurociąg wody termalnej zawierał mieszankę wody z Kochbrunnen, Adlerquelle, a później Schützenhofquelle. Nadwyżka wody dotarła w końcu do fontanny Bäckerbrunnen, która pomimo długiej drogi przepływu nadal miała temperaturę 50°C.
Literatura
Czysz, Walter: Vom Römerbad zur Weltkurstadt, Geschichte der Wiesbadener heißen Quellen und Bäder, Wiesbaden 2000 (Schriften des Stadtarchivs Wiesbaden7) [s. 367].
Stengel-Rutkowski, Witigo: Przewodnik hydrogeologiczny po solankowych kąpieliskach termalnych Wiesbaden. Ed.: Nassauischer Verein für Naturkunde, Wiesbaden 2009.