Πλατεία Μαυρίκιου
Η παράδοση της Mauritiusplatz χρονολογείται από τους ρωμαϊκούς χρόνους. Ο παλαιότερος αστικός οικισμός στο ρωμαϊκό Βισμπάντεν βρισκόταν εδώ. Αυτός ο οικισμός, που ονομαζόταν "Aquae Mattiacae", εκτεινόταν γύρω από την Mauritiusplatz μεταξύ των οδών Friedrichstraße, Kranzplatz, Schwalbacher Straße και Mühlgasse. Η "Schola", ένα σπίτι συνάντησης των εμπόρων, πρέπει να βρισκόταν στην ή κοντά στην Mauritiusplatz, όπως αποδεικνύεται από την ανακάλυψη μιας επιγραφικής πέτρας που δώρισαν οι έμποροι το 212 μ.Χ. όχι μακριά από την πλατεία. Το κτίριο αυτό αποτελούσε πιθανότατα το κέντρο της πολιτικής κοινότητας.
Η εκκλησία του Αγίου Μαυρίκιου χτίστηκε εδώ κατά τους Καρολίνγκους χρόνους. Το πρώτο νεκροταφείο του οικισμού βρισκόταν γύρω από την εκκλησία και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1573. Μέχρι τον 16ο αιώνα, το τμήμα της σημερινής Kirchgasse γύρω από την εκκλησία ονομαζόταν "Bei der Kirche", αργότερα "Kirchplatz". Εκείνη την εποχή, η πλατεία δεν ήταν πολύ μεγάλη και είχε μάλλον χωνοειδές σχήμα- περιβαλλόταν από τείχος μέχρι τον 18ο αιώνα. Δίπλα στην εκκλησία επί της Schulgasse βρισκόταν το σχολείο της πόλης, ενώ στην άλλη πλευρά ήταν το εφημέριο. Απέναντι υπήρχαν σπίτια της πόλης, ορισμένα από τα οποία διέθεταν ακόμη εκτεταμένες αυλές και κήπους. Πίσω από το τέμπλο της εκκλησίας, μια σκάλα οδηγούσε στη Neugasse.
Αφού η εκκλησία του Μαυρίκιου κάηκε το 1850, αποφασίστηκε να μην ξαναχτιστεί σε αυτή τη θέση. Με την κατεδάφιση του σχολείου και άλλων κτιρίων, η Mauritiusplatz πήρε νέο ορθογώνιο σχήμα ως μέρος μιας νέας τριώροφης ανάπτυξης του ύστερου Biedermeier. Αυτό αντικαταστάθηκε στη νότια πλευρά της Mauritiusplatz το 1904/05 από τα πολυκαταστήματα Bormass, ένα κτίριο Art Nouveau. Λίγα άλλα από τα παλαιότερα κτίρια έχουν διατηρηθεί. Τις δεκαετίες που ακολούθησαν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η κατάσταση της πλατείας επικρίθηκε επανειλημμένα, γι' αυτό και επανασχεδιάστηκε αρκετές φορές.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η Karstadt κατεδάφισε τα πολυκαταστήματα Karzentra, πρώην Bormass, στην Mauritiusplatz και έχτισε ένα νέο συγκρότημα πολυκαταστημάτων στη σημερινή του θέση, στην άλλη πλευρά της Schulgasse, για το οποίο κατεδαφίστηκε επίσης ο παλιός πυροσβεστικός σταθμός στην Neugasse. Όταν διαμορφώθηκε η νέα διευρυμένη πλατεία το 1970, σχεδιάστηκε η δημιουργία ενός πεζόδρομου στην Kirchgasse μεταξύ της Mauritiusstrasse και της Marktstrasse. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, το Café Böck και μια μπυραρία άνοιξαν στην Mauritiusplatz και παρέμειναν εκεί μέχρι το 2001. Ανεγέρθηκε επίσης ένα γλυπτό σιντριβάνι, το οποίο αργότερα αντικαταστάθηκε από ένα ιστορικό σιντριβάνι. Το 2004/5, η πλατεία απέκτησε τη σημερινή της μορφή με ένα νέο σιντριβάνι. Τρεις χαλύβδινες πλάκες τοποθετημένες στο γρανιτένιο δάπεδο με ενσωματωμένα χάλκινα στοιχεία θυμίζουν την πρώην εκκλησία του Μαυρίκιου.
Λογοτεχνία
Czysz, Walter: Vom Römerbad zur Weltkurstadt, Geschichte der Wiesbadener heißen Quellen und Bäder, Wiesbaden 2000 (Schriften des Stadtarchivs Wiesbaden 7).
Sigrid Russ, editor, Denkmaltopographie Bundesrepublik Deutschland. Πολιτιστικά μνημεία στην Έσση. Wiesbaden I.1 - Ιστορικό πεντάγωνο. Επιμέλεια: Κρατικό Γραφείο για τη διατήρηση των μνημείων της Έσσης, Στουτγάρδη 2005.
Schoppa, Helmut: Aquae Mattiacae. Wiesbadens römische und alamannisch-merowingische Vergangenheit, Wiesbaden 1974 (Geschichte der Stadt Wiesbaden Bd. 1).
Spielmann, Christian/Krake, Julius: Ιστορικός Άτλας της πόλης του Wiesbaden. Δώδεκα ψηφιοποιημένοι χάρτες της πόλης Wiesbaden 1799-1910, επιμέλεια Thomas Weichel με τη βοήθεια του Rudolf Krämer, Wiesbaden 2002.
Wiesbadener Leben 1968/10 [σ. 21].
Συλλογή αποκομμάτων εφημερίδων Stadtarchiv Wiesbaden, "Mauritiusplatz".