Przejdź do treści
Encyklopedia miasta

Fundacja Zimmermann

W połowie XIX wieku rodzeństwo Zimmermann założyło "dom opieki dla osób starszych", który otrzymał nazwę "Zimmermann'sche Stiftung". Liczba pensjonariuszy szybko wzrosła i w 1893 r. wybudowano dom dla 80 mieszkańców.

Jako uzupełnienie istniejących instytucji publicznych zajmujących się opieką nad ubogimi, rodzeństwo Elisabeth i Philipp Zimmermann przekazało po 1000 guldenów w 1852 r. na założenie "domu opieki dla osób starszych", który początkowo składał się tylko z jednego wynajętego pokoju.

Darowizny od mieszkańców Wiesbaden wkrótce umożliwiły przeprowadzkę do mieszkania przy Adlerstraße, które zapewniało zakwaterowanie dla czterech starszych kobiet. Gdy w 1856 r. w działalność fundacji zaangażowało się również miasto Wiesbaden, "Zimmermann'sche Stiftung" była w stanie wznieść własny budynek przy Dotzheimer Straße na wysokości Zimmermannstraße, który został nazwany na cześć założycieli fundacji, zapewniając początkowo zakwaterowanie dla 24 osób, a po rozbudowie (1869 r.) dla 40 mężczyzn i kobiet.

Rozwój miasta doprowadził do takiego wzrostu wartości nieruchomości, że jej sprzedaż umożliwiła budowę nowego domu dla 80 mieszkańców, zwanego obecnie "Pfründner". Dom ten, zbudowany przez architekta Alfreda Schellenberga i otwarty w 1893 r., znajdował się przy Schiersteiner Straße 38.

Do domu przyjmowano mężczyzn i kobiety, którzy musieli mieć co najmniej 50 lat; ponieważ nie było personelu, który mógłby się nimi opiekować poza dozorcą i jego żoną, kobiety zajmowały się kuchnią i praniem, podczas gdy mężczyźni musieli zajmować się owocami i warzywami w dużym ogrodzie. Terapia zajęciowa i surowe zasady domowe miały również na celu zapewnienie dyscypliny, ponieważ wielu mieszkańców domu uważano za "złe elementy", które same sprowadziły na siebie swoją sytuację poprzez "nieuporządkowane życie". Kierownik domu, znany jako "inspektor", i jego żona zostali zatem poinstruowani, aby stosować "nieunikniony rygor". Z powodu braku personelu pielęgniarskiego, chorzy zostali przeniesieni do szpitala miejskiego.

Dzięki kolejnym darowiznom od mieszkańców Wiesbaden i zaangażowaniu miasta, Fundacja Zimmermanna była w stanie zgromadzić znaczny majątek. Na szczególną uwagę jako darczyńca zasługuje księgarz Christian Wilhelm Kreidel, którego posiadłość przy Walkmühlstraße dała początek "Fundacji Kreidela".

Zgodnie z wolą spadkodawcy, nowo wybudowany dom zapewniał zakwaterowanie "wykształconym, ale mniej zamożnym starcom". "Karoline-Sabine-Stift", która pochodziła ze spuścizny Rudolfa Juliusa Mathiasa Ganzenmüllera, była również przeznaczona dla osób wykształconych i znajdowała się przy Stiftstraße.

Znacząca darowizna pochodziła również od Theodore von Knoop, która sfinansowała "Theodorenhaus" w Eppenhain ku pamięci swojego zmarłego syna. Służył on jako letnie schronienie dla ubogich szwaczek. Wszystkie te obiekty zostały włączone do Fundacji Zimmermann.

W 1914 r. wartość budynków Zimmermannstiftung i ich wyposażenia oszacowano na 340 000 marek, do czego dodano papiery wartościowe o wartości 184 000 marek. Dobrowolny zarząd zdołał przeprowadzić majątek przez wojnę i okres powojenny w dużej mierze bez szwanku.

Natychmiast po dojściu do władzy narodowi socjaliści "zrównali" zarząd, wprowadzili zasadę Führera i usunęli z administracji ludzi, których nie lubili. Później Żydzi nie mogli już być przyjmowani do domów.

Nowy zarząd ustanowiony zaraz po wojnie odnalazł jedynie pozostałości dawnego majątku. Dom przy Walkmühlstraße został prawie całkowicie zbombardowany. Dom "Theodorenhaus" został sprzedany, a uzyskane środki, podobnie jak dawne aktywa pieniężne i papiery wartościowe, zostały zainwestowane w obligacje wojenne i banknoty skarbowe Rzeszy, które teraz stały się bezwartościowe.

W 1972 r. miasto Wiesbaden przejęło trzy domy, których wartość szacowano wówczas na ponad 3 mln DM, aby kontynuować ich działalność w duchu założycieli. W ramach programu budownictwa socjalnego w 1979 r. na terenie dawnego ogrodu przylegającego do domu przy Schiersteiner Straße w Wolfram-von-Eschenbach-Straße wybudowano mieszkania, które są wynajmowane osobom starszym na zasadach socjalnych.

W 1986 r. budynek wzniesiony przez Alfreda Schellenberga w 1893 r. został rozebrany i dobudowany. Kompleks mieszkaniowy Zimmermannstift, należący do Gemeinnützige Wohnungsgesellschaft der Stadt Wiesbaden, obejmuje obecnie 123 mieszkania. Budynek Kreidelstiftung został odbudowany wkrótce po zakończeniu wojny, ale później został sprzedany. Budynek przy Stiftstraße 11 należy obecnie do miejskiego funduszu "WIM Liegenschaftsfonds". Mieszkania przydzielane są według wskaźnika czynszu.

Literatura

lista obserwowanych

Wyjaśnienia i uwagi