Witzleben, Margarethe von
Witzleben, Margarethe von
Inicjatorka ruchu osób niedosłyszących
Urodzona: 22.03.1853 w Dreźnie
zmarła: 01.02.1917 w Halle (Saale)
Witzleben była córką właściciela dworu Hermanna von Witzlebena i jego żony Anny z domu von Nostitz und Jänkendorf i dorastała w zamku swoich rodziców Kitzscher w pobliżu Borna (niedaleko Lipska). W wieku dwunastu lat u Witzlebena zdiagnozowano nieuleczalną utratę słuchu. Po kilku latach spędzonych w Dreźnie, Witzleben przeprowadziła się wraz z rodziną do Wiesbaden wiosną 1879 roku. Tutaj, wraz z księżniczką Elisabeth von Schaumburg-Lippe, wzięła udział w założeniu Stowarzyszenia Młodych Kobiet.
Opiekując się swoją głuchoniemą ciotką w hospicjum przy Platter Straße, Witzleben napisała broszurę "Hephata. Słowo do osób niedosłyszących i niesłyszących od osoby cierpiącej". Witzleben zaczerpnęła termin "Hephata" z opowieści biblijnej (Mk 7:34), zgodnie z którą Jezus uzdrowił człowieka głuchego i niemego słowami "Hephata" ("Otwórz się"). Kiedy jej ciotka zmarła w 1885 roku, pozostawiła jej fortunę, która umożliwiła Witzleben zaangażowanie się w różne przedsięwzięcia charytatywne; między innymi założyła stowarzyszenie wdów.
W 1887 r. Witzleben wyjechała do Frankenhausen wraz ze swoją przyjaciółką Elisabeth von Bistram, aby prowadzić dom rekonwalescencji dla robotnic w Berlinie. W 1894 r. obie przeniosły się do Berlina, gdzie von Bistram prowadziła dom dla dziewcząt; latem Witzleben przebywała w Wiesbaden.
Po śmierci matki w 1899 r. Witzleben na stałe opuściła Wiesbaden i zamieszkała w Berlinie. W 1901 r. zorganizowała specjalne nabożeństwo dla osób niedosłyszących w berlińskim Kościele Misji Miejskiej - narodziny stowarzyszenia "Hephata e.V." dla osób niedosłyszących. W 1914 r. sześć niemieckich stowarzyszeń i 20 kongregacji połączyło się, tworząc Stowarzyszenie Hephata.
Medal Margarethe-von-Witzleben, najwyższe odznaczenie Niemieckiego Stowarzyszenia Osób Niesłyszących (DSB), nosi imię Witzleben.
Literatura
Claußen, Hartwig; Dörfer, Uta: Nawet samotne dusze mogą stać się bardzo szczęśliwe. Z życia niedosłyszącej Margarethe von Witzleben, Heidelberg 2001.