Kirschbaum, Carl Ludwig Konrad
Kirschbaum, Carl Ludwig Konrad
Nauczyciel, biolog
Urodzony: 31.01.1812 w Usingen
Zmarł: 03.03.1880 w Wiesbaden
Kirschbaum studiował filozofię w Getyndze od 1831 roku. W latach 1834-46 pracował jako nauczyciel w Weilburgu i Hadamarze. Od 1846 r. Kirschbaum był prorektorem w gimnazjum w Wiesbaden, a w 1848 r. został mianowany profesorem. W 1865 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Getyndze. W 1843 r. dołączył do Towarzystwa Historii Naturalnej w Nassau, a w 1847 r. przejął sekcję zoologiczną. Po odejściu paleontologa Fridolina von Sandbergera do Karlsruhe, Kirschbaum został jego następcą, a książę Nassau mianował go inspektorem (dyrektorem) Muzeum Historii Naturalnej (późniejszej Kolekcji Historii Naturalnej w Muzeum w Wiesbaden) i sekretarzem stowarzyszenia.
Pracował również jako wykładowca w Laboratorium Chemicznym Fresenius i prowadził wykłady z botaniki i zoologii w Hof Geisberg Agricultural College.
Jako kierownik działu zoologicznego muzeum znacząco przyczynił się do rozbudowy kolekcji naukowych i ich ekspozycji. Szczególnie interesował się bezkręgowcami. Jego najważniejsza praca poświęcona jest cykadom regionu.
Kolekcja ponad 5000 zwierząt jest przechowywana w Muzeum Wiesbaden. Zawiera ona materiał z ponad 330 po raz pierwszy opisanych gatunków, co czyni ją jedną z najważniejszych kolekcji w Europie. Kirschbaum zrewidował również naszą wiedzę na temat gadów i ryb z Wiesbaden i Nassau. Jego praca stanowi zatem ważną część obecnych badań nad klimatem i bioróżnorodnością. Kirschbaum był również w kontakcie z wieloma ważnymi zoologami tamtych czasów oraz innymi muzeami i stowarzyszeniami, a sam był członkiem 23 towarzystw naukowych.
Literatura
- Czysz, Walter
175 Jahre Nassauischer Verein für Naturkunde und Naturwissenschaftliche Sammlung des Museums Wiesbaden 1829-2004. Jahrbücher des Nassauischen Vereins für Naturkunde 125, Wiesbaden 2004.
- Renkhoff, Otto
Nassau Biography. Kurzbiographien aus 13 Jahrhunderten, wyd. 2, Wiesbaden 1992 (Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Nassau 39). [S. 396].