Muzyka kameralna
"Verein der Künstler und Kunstfreunde" (od 2004 roku "Die Kammermusik") zostało założone w 1872 roku. Jego program obejmował koncerty, wystawy i wykłady z różnych dziedzin sztuki. Pierwszym dyrektorem stowarzyszenia był Carl Georg Firnhaber. Jednak w miarę jak zarząd uzdrowiska coraz częściej organizował własne serie wykładów, nacisk przesunął się na występy muzyczne ze specjalizacją w muzyce kameralnej i naciskiem na formę kwartetu smyczkowego.
Nawet wtedy charakterystyczne było włączenie utworów muzyki współczesnej. Dzięki zaangażowaniu profesora Franza Mannstaedta do Wiesbaden zaproszono wielu znanych artystów, w tym skrzypka Carla Flescha i wiolonczelistę Enrico Mainardiego, a także pianistów Wilhelma Backhausa i Arthura Schnabela. Kompozytorzy tacy jak Johannes Brahms, Max Reger i Richard Strauss wykonywali swoje własne utwory. Zanim historyczna praktyka wykonawcza ugruntowała się w salach koncertowych, w 1904 r. odbył się koncert "Société de Concert des Instruments Anciens" pod dyrekcją Camille'a Saint-Saënsa.
Okres wojenny i powojenny okazał się trudny. W latach 20. ponownie angażowano coraz więcej ważnych wykonawców, takich jak Kwartet Guarneri oraz pianiści Eduard Erdmann, Walter Gieseking, Claudio Arrau i Elly Ney. Lata trzydzieste i wczesne czterdzieste przyniosły głęboką przerwę spowodowaną warunkami politycznymi narodowego socjalizmu i, między innymi, wynikającą z tego nieobecnością żydowskich artystów, którzy odegrali decydującą rolę w wysokiej jakości koncertów. Po zakończeniu II wojny światowej odzyskanie licencji na organizację koncertów zajęło kilka lat.
Od lat pięćdziesiątych XX wieku coraz częściej pojawiali się wybitni zagraniczni artyści, tacy jak wiolonczelista Pierre Fournier, pianistka Monique Haas i Nikolaus Harnoncourt ze swoim Concentus Musicus Wien na starych instrumentach. Następnie nawiązano dalsze kontakty, np. z Juilliard Quartet, Amadeus Quartet, LaSalle Quartet i Beaux Arts Trio. Pragnienie zachowania tradycji zawsze łączyło się z celem wykonywania również muzyki współczesnej - w tym światowych premier i nagradzanych kompozycji na zamówienie - a także otwierania przestrzeni dla młodszych wykonawców.
Odpowiada to dążeniu do zapoznania młodej publiczności z muzyką kameralną. Nowa współpraca z Akademią Kronberg powinna być postrzegana w kontekście promowania młodych artystów ("Young Elite"). Kolejna nowa współpraca została nawiązana z "Międzynarodową Fundacją Promocji Kultury i Cywilizacji" w Monachium.
Od jej założenia w 1872 roku odbyło się ponad 1200 koncertów. Od kilku lat w każdym sezonie organizowany jest również recital. Od ponad stu lat miejscem występów jest duża sala Towarzystwa Kasynowego Wiesbaden przy Friedrichstraße 22.
Literatura
Die Kammermusik in Wiesbaden e.V. (red.): 140 Jahre Kammermusik in Wiesbaden, Wiesbaden 2012.
Lewinsky, Wolf-Eberhard von (przy współpracy Ursuli Jung): Muzyka kameralna. Korona działalności koncertowej. The 120-year-old "Verein der Künstler und Kunstfreunde" as a mirror of the changes in Wiesbaden's musical life (published by Verein der Künstler und Kunstfreunde e.V.), Wiesbaden 1992.