Thelemann, Carl Friedrich
Thelemann, Carl Friedrich
Architekt ogrodów
ur.: 04.09.1811 w Aschaffenburgu
zm.: 04.04.1889 w Karlsruhe
Po ukończeniu szkoły i odbyciu służby wojskowej Thelemann miał zostać prawnikiem, ale zdecydował się na ogrodnictwo. Nic nie wiadomo o jego wykształceniu. Od 1839 r. pracował w Petersburgu jako główny ogrodnik w ogrodach botanicznych.
W 1846 r.książę Adolf zu Nassau mianował go inspektorem ogrodów Nassau, a w 1853 r. dyrektorem ogrodu. Sam książę był entuzjastycznym botanikiem-amatorem. Dla swojej kolekcji roślin liczącej około 20 000 egzotycznych roślin, w latach 1844-48 zbudował duże szklarnie w ogrodzie kuchennym na wschodnim skraju parku pałacowego Biebrich. Thelemann wzbogacił różnorodność roślin w parku pałacowym o liczne egzotyczne drzewa i krzewy i wykorzystał je do stworzenia rabat kwiatowych. Nic z tego roślinnego przepychu nie zachowało się do dziś.
Trzy wystawy ogrodnicze w 1850, 1854 i 1861 r. przyciągnęły uwagę. Kiedy książę Adolf musiał abdykować w wyniku aneksji Prus w 1866 r., sprzedał kolekcję i wiele roślin z parku Towarzystwu Ogrodów Palmowych we Frankfurcie nad Menem.
Thelemann był ogólnie odpowiedzialny za planowanie zieleni publicznej w Nassau, w tym za upiększanie Wiesbaden. Ogrody uzdrowiskowe zaprojektowane przez nadwornego ogrodnika Johanna Valentina Theobalda Schweitzera w 1810 roku zostały zmienione i rozbudowane przez Thelemanna w stylu angielskim w latach 1855/56. Staw otrzymał dużą fontannę. Sztuczne formacje skalne i konstrukcje szkieletowe wzbogaciły park. Thelemann zaplanował Warmen Damm w 1857 roku.
Pracował również jako urbanista. W 1862 r. opracował "Ogólny plan miasta i okolic", plan rozwoju, który między innymi zaprojektował dzielnicę willową na wschód od Warmer Damm (miasto ogród w stylu angielskiego projektowania krajobrazu).
Ulica na Warme Damm nosi jego imię.
Literatura
Renkhoff, Otto: Nassauische Biographie. Kurzbiographien aus 13 Jahrhunderten, 2nd ed., Wiesbaden 1992 (Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Nassau 39) [s. 806].