Przejdź do treści
Encyklopedia miasta

Süßkind, Samuel

Süßkind, Samuel

Rabin miejski i okręgowy

Urodzony: 22 grudnia 1811 r. w Kirchheimbolanden

Zmarł: 29.01.1894 we Frankfurcie nad Menem


Süßkind uczęszczał do gimnazjów we Frankfurcie nad Menem i Speyer, studiował w Monachium, uzyskał doktorat i otrzymał wykształcenie talmudyczne w Moguncji. Pierwsze stanowisko nauczyciela religii, kaznodziei i rabina objął w 1843 r. w Weilburgu.

W 1844 r. został mianowany rabinem okręgowym i miejskim Wiesbaden przez rząd stanowy - trudne zadanie w czasach wstrząsów. Podczas jego długiej kadencji sytuacja prawna i społeczna Żydów w Wiesbaden uległa zasadniczej zmianie. W większości ubodzy, chronieni Żydzi odnieśli sukces ekonomiczny i stali się prawnie równymi obywatelami wyznania mojżeszowego.

Süßkind z wielkim zaangażowaniem próbował zreformować społeczność żydowską Wiesbaden, a także stopniowo przekonać do reform raczej konserwatywnych Żydów wiejskich. W latach czterdziestych i pięćdziesiątych XIX wieku musiał toczyć liczne spory ze społecznościami wiejskimi w swoim okręgu, które opierały się jego instrukcjom. Süßkind dążył do umiarkowanej modernizacji judaizmu, aby z jednej strony umocnić wiarę żydowską w świeckim świecie, a z drugiej zwiększyć akceptację Żydów w walce o równość prawną. Zgodnie z jego ideami, w szczególności tradycyjna żydowska dobroczynność mogła zostać przekształcona w ważny element nowoczesnej żydowskiej egzystencji - bardzo w duchu Abrahama Geigera, który wcześniej pracował jako rabin w Wiesbaden.

Süßkind był szczególnie zaangażowany w poprawę edukacji ogólnej. W 1855 r. opublikował przewodnik dla klas konfirmacyjnych, a następnie w latach 1858-60 - wraz z frankfurckim rabinem Leopoldem Steinem - opublikował czasopismo "Der israelitische Volkslehrer", które zajmowało się kwestiami naukowymi i współczesnymi tematami. Rząd państwowy był pod wrażeniem sumienności i oddania obowiązkom Süßkinda. Jego przykładna i tolerancyjna postawa była szczególnie widoczna, gdy jako pierwszy przekazał darowiznę na odbudowę protestanckiego kościoła Mauritius po jego spaleniu.

Najważniejszym wydarzeniem jego kadencji była inauguracja nowej synagogi na Michelsbergu, którą przeprowadził wraz z Abrahamem Geigerem w 1869 r.; odzwierciedlało to rozkwit społeczności żydowskiej i jej wzrost gospodarczy. Süßkind nie był jednak w stanie powstrzymać ortodoksyjnych członków wiary, którzy byli oburzeni organami w synagodze, przed opuszczeniem kongregacji i założeniem własnej "kongregacji Starych Izraelitów".

Po przejściu na emeryturę w 1884 r. przeniósł się do Frankfurtu nad Menem. Żaden inny rabin nie wpłynął na losy społeczności Wiesbaden tak silnie jak Süßkind w ciągu czterdziestu lat sprawowania urzędu.

Literatura

Kober, Adolf: Żydzi w Nassau od końca XVIII wieku. W: Nassauische Annalen. Ed.: Verein für Nassauische Altertumskunde und Geschichtsforschung 66/1955, Wiesbaden 1955 [s. 220-250].

Süßkind, Samuel: Przemówienie do mężczyzn i kobiet izraelickiej wspólnoty religijnej, 1876.

lista obserwowanych

Wyjaśnienia i uwagi