Fischer, Heinrich
Fischer, Heinrich
Księgarz, wydawca, burmistrz
ur. 29.01.1812 w Wiesbaden
zm.: 20.06.1883 w Wiesbaden
Fischer rozpoczął działalność jako sprzedawca książek i map w Wiesbaden, a w 1839 r. założył kółko czytelnicze beletrystyki, a w lipcu 1847 r., wraz z wydawcą Johannem Wilhelmem Ludwigiem Friedrichem, "czytelnię gazet ogólnego zainteresowania", która oferowała "najlepsze czasopisma polityczne w największym wyborze". W 1848 r. Fischer był współredaktorem "Freie Zeitung" podczas rewolucji. Był jednym ze współzałożycieli Stowarzyszenia Demokratycznego w Wiesbaden. 15 stycznia 1849 r. Fischer został pierwszym burmistrzem wybranym przez obywateli, a 29 listopada 1854 r. został dożywotnio zatwierdzony na tym stanowisku. Na własną prośbę przeszedł na emeryturę 12 lipca 1868 r. z powodów zdrowotnych.
Za jego kadencji Wiesbaden po raz pierwszy zostało uznane za światowe uzdrowisko w 1852 roku. To dzięki jego wytrwałości na rynku zbudowano główny kościół protestancki. Fischer cierpiał z powodu paternalizmu rządu książęcego. W 1859 r. został upomniany za głosowanie za Partią Postępową w wyborach do drugiej izby parlamentu. W 1863 r. został upomniany za pozwolenie radzie miejskiej na głosowanie za utrzymaniem unii celnej, której rząd nie lubił, oraz za przystąpienie do francusko-niemieckiego traktatu handlowego. Burmistrz i rada miejska nie dali się jednak zastraszyć i nadal reprezentowali interesy handlu, przemysłu i rolnictwa. Interesom tym służyła również wystawa handlowa w Nassau w 1863 r. Pod rządami Fischera Wiesbaden doświadczyło końca Księstwa NassauKsięstwa Nassau i jego włączenia do Królestwa Prus.
Literatura
Renkhoff, Otto: Nassauische Biographie. Kurzbiographien aus 13 Jahrhunderten, wyd. 2, Wiesbaden 1992 (Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Nassau 39) [s. 192].
Struck, Wolf-Heino: Wiesbaden jako stolica Nassau. Teil II: Wiesbaden im Biedermeier (1818-1866), Wiesbaden 1981 (Geschichte der Stadt Wiesbaden Bd. 5) [s. 52, 55, 189, 226].