Dom Schencka
"Schenck'sche Haus" przy Friedrichstraße, w którym przez dziesięciolecia mieścił się posterunek policji, jest jednym z najstarszych budynków w Wiesbaden. Został on odnowiony w 2012 roku i jest obecnie siedzibą różnych instytucji.
Tak zwany Schenck'sche Haus przy Friedrichstraße 32 jest jednym z najstarszych w centrum Wiesbaden i został zaplanowany i zbudowany w latach 1813-1817. Plany są często przypisywane architektowi Christianowi Zaisowi; zgodnie z oświadczeniem złożonym przez Helfricha Bernharda Hundeshagena w grudniu 1815 r., reprezentacyjny projekt portyku w szczególności był prawdopodobnie dziełem Zaisa.
Mimowolnym klientem był początkowo aptekarz Carl Philipp Otto, który w marcu 1813 roku otrzymał przywilej prowadzenia apteki od księcia Friedricha Augusta pod warunkiem, że zbuduje okazały dom przy nowo wybudowanej Friedrichstraße. Otto popadł jednak w kłopoty finansowe, więc nadworny księgarz i drukarz Ernst Ludwig Theodor Schellenberg przejął plac budowy i plany od masy upadłościowej w 1815 roku. Jednak nawet jemu nie udało się ukończyć budynku. Po dobrym roku zmagań z rzemieślnikami i wydaniu 11 300 guldenów, w 1816 r. przekazał stan surowy budynku radcy królewskiemu Friedrichowi Carlowi Schenckowi, od którego pochodzi nazwa domu, w zamian za zajazd "Zur Stadt Darmstadt".
Elegancki dwukondygnacyjny budynek z siedmioma osiami i wąskim kolumnowym portykiem podkreślającym centrum wykazuje tendencje stylistyczne klasycyzmu w harmonijnych proporcjach. Zachodni narożnik budynku jest wolnostojący, podczas gdy wschodnia strona była pierwotnie połączona z sąsiednim domem tylko łukiem, który został później nadbudowany.
Jego wykorzystanie było tak zróżnicowane, jak historia budynku. Schenck był właścicielem domu do 1835 roku, kiedy to został zakupiony na polecenie księcia Wilhelma w związku z planowaną budową pałacu miejskiego między Luisenstrasse i Friedrichstrasse. Od 1845 r. w budynku mieścił się książęcy urząd skarbowy, od 1864 r., po wybudowaniu dziedzińca w 1860 r., komenda policji, pruski urząd w okresie Republiki Weimarskiej, a od 1937 do 2009 r. ponownie posterunek policji. Po wyprowadzce tej ostatniej i przejęciu budynku przez miasto Wiesbaden, został on odnowiony w 2012 roku. W przyszłości swoją siedzibę znajdzie tu fundacja państwowa "Miteinander in Hessen", biuro festiwalu filmowego goEast, Wiesbadeńska Rada Seniorów, centrum doradcze GWW Wiesbadener Wohnbaugesellschaft mbH "Leben und Wohnen im Alter", Büro für Staatsbürgerliche Frauenarbeit e.V. oraz stowarzyszenie MigraMundi e.V..
Literatura
- Struck, Wolf-Heino
Wiesbaden in the Age of Goethe, Wiesbaden 1979 (s. 125 i nast.).
- Kiesow, Gottfried
Źle ocenione stulecie. Przykład historyzmu w Wiesbaden, Bonn 2005 (s. 122).
- Müller-Schellenberg, Guntram
Klejnot historii miasta. W: Wiesbadener Kurier z 17 stycznia 2007 r.
- Noack, Erika
Historie uliczne w Wiesbaden. Friedrichstraße, Wiesbaden 2012 (s. 72-74)